ENCOD BULLETIN 27

In maart volgend jaar zal de Commissie Verdovende Middelen van de Verenigde Naties (CND) de resultaten van een tienjaren-strategie presenteren die is gericht op het ‘elimineren dan wel aanzienlijk verminderen van het aanbod en de vraag naar illegale drugs’. Daartoe is besloten tijdens de Speciale Zitting van de Algemene Vergadering van de VN (UNGASS) van 1998. Zij die de situatie in de afgelopen tien jaar hebben gevolgd weten dat het enige dat de regeringen ‘aanzienlijk hebben kunnen verminderen’ de publieke aandacht is voor het enorme fiasco dat officieel drugsbeleid heeft veroorzaakt. Het is niet moeilijk voor de overheid om veel mensen (bijvoorbeeld de officiële media) gedurende lange tijd voor de gek te houden. Maar het is onmogelijk om iedereen constant voor de gek houden.

Volgens de VN Conventies van 1961 en 1988 had de wereld in resp. 1986 en 2000 al drugsvrij moeten zijn. Net als toen zijn ook nu de internationale maatregelen om drugs te bestrijden niet voldoende gebleken. In 2008 zal de officiële verklaring voor dit fiasco zijn dat “er niet genoeg in wordt geïnvesteerd”. Regeringsdelegaties en VN bureaucraten zullen de internationale consensus achter het verbod op drugs toejuichen, de nieuwe deadline op 2020 zetten en wat gaan drinken.

ENCOD heeft altijd volgehouden dat Wenen 2008 de perfecte gelegenheid zou zijn voor de burgers die gekant zijn tegen de oorlog tegen drugs om hun krachten te bundelen in een poging de koers van de geschiedenis te wijzigen. Maar hoe groot is de kans dat het tot deze samenwerking komt, en wat moet er voor gedaan worden, een jaar voordien?

Sommige organisaties zouden eventueel kunnen meedoen aan het initiatief van het Vienna NGO Comité, een groep met sterke banden met het VN Agentschap voor Drugs en Misdaad (UNODC), om een reeks regionale bijeenkomsten te organiseren om “2008” voor te bereiden. De bijeenkomsten worden gefinancierd door de Europese Commissie en de Britse regering. De organisaties moeten zich akkoord verklaren met het UNGASS Actieplan uit 1998, en ze dienen ofwel gedeeltelijk ofwel geheel een drugsvrije samenleving na te streven, ofwel “jongeren” te vertegenwoordigen. Met andere woorden, het UNODC zal hier een stevige vinger in de pap houden om te zorgen dat de uitkomst van deze bijeenkomsten de consensus niet ondermijnt.

Andere organisaties, zoals het International Drug Policy Consortium, een globaal netwerk van 25 NGO’s en think tanks, geloven in de aanpak van het bewerken van nationale regeringen om daar een onafhankelijke, rigoureuze en academische evaluatie te bewerkstelligen van het drugsbestrijdingsapparaat van de VN. Als zo’n evaluatie zou plaatsvinden, kunnen we er van uitgaan dat de conclusies zouden dienen om de logica achter het huidig drugsbeleid te ondermijnen. Echter, nationale regeringen in Europa tonen nog niet de politieke wil om deze conclusies te trekken. Diplomaten zijn niet echt geïnteresseerd in het in twijfel trekken van internationale verdragen, waar die dan ook overgaan.

Sommige mensen trekken de conclusie dat het beter zou zijn om helemaal geen aandacht te besteden aan de deadline van 2008. Die te negeren zou gezonder zijn dan nutteloze pogingen doen om het proces te beïnvloeden. We zouden beter onze energie stoppen in locale acties – zoals de pogingen om de strafbaarstelling van bepaalde produkten in locale wetgeving te veranderen, of de aanvaarding van het concept ‘regulering’ door de bevolking te bevorderen. Concrete locale voorstellen zoals de Cannabis Social Clubs kunnen gemakkelijk worden tenietgedaan door de overheden met het argument dat nationale of internationale verplichtingen daar geen ruimte voor geven. Maar ze kunnen worden aanvaard door de publieke opinie, en zodoende groeit de steun voor hervorming van het drugsbeleid van beneden uit, als een van de beslissende elementen in een cultureel transformatieproces naar een opener en meer tolerante samenleving.

In de 14 jaar van haar bestaan heeft ENCOD altijd getracht om zowel locale acties te steunen, door manieren aan te bieden om ervaringen uit te wisselen en te communiceren tussen de leden, alsook internationale lobby-activiteiten uit te voeren, door onze aanwezigheid op de hoogste niveau’s van het drugsbeleid te garanderen. In onze boodschap verdedigen we het recht op het telen van alle natuurlijke planten voor eigen gebruik en niet-commerciële doeleinden als de start van een ‘zero point one tolerance’ drugsbeleid, dat zou kunnen worden uitgebreid als locale en/of nationale regeringen daartoe zouden willen overgaan. We leggen ook de nadruk op het feit dat drugsbeleid gericht moet zijn op het bevorderen van de gezondheid en veiligheid van alle betrokkenen en hun omgeving, en dat het verbieden van drugs net het tegenovergestelde bereikt.

Deze boodschap is niet nieuw. In feite is het een zaak van gezond verstand. De groep bureaucraten dat nog altijd bereid is om de ‘consensus’ achter het huidige drugsverbod te vertegenwoordigen wordt kleiner en kleiner. De frustratie van locale overheden die de consequenties moeten verduren wordt groter en groter. Zij moeten in staat gesteld worden te spreken, evenals vele leden van nationale en Europese parlementen die er net zo over denken.

Wenen 2008 is een gelegenheid om de roep te laten klinken voor een ander drugsbeleid, door het organiseren in heel Europa van locale happenings vol cultuur en humor, informatieve bijeenkomsten met de deelname van politici en experts, en in Wenen een beurs van legale en gezonde produkten gemaakt van verboden planten, en een grote demonstratie voor de deur van het VN-hoofdkwartier. Er zijn geen grenzen aan wat wij gezamenlijk kunnen bedenken.

De komende maanden zijn van cruciale betekenis voor de vraag of en hoe ENCOD een rol kan spelen in het voorbereiden van de campagne voor Wenen 2008. Het secretariaat doet verwoede pogingen om de financiering van de begroting voor 2007 zeker te stellen – zodat de organisatie van de gebeurtenissen in 2008 in juni kan starten. We rekenen op alle huidige leden bij het voldoen aan hun lidmaatschapsverplichtingen en vragen elke Europese burger, organisatie, winkel of bedrijf dat ons wilt steunen om lid te worden.

Voor 1 juli zal een Algemene Ledenvergadering plaatsvinden waar een uiteindelijke beslissing zal worden genomen met betrekking tot de toekomst van ENCOD en de gebeurtenissen in Wenen. Praktische en realistische voorstellen zijn hier nodig. Laten we ervoor zorgen dat we niet nog eens voor de gek worden gehouden.

Door: Joep Oomen www.encod.org