VERKLARING OP WEG NAAR WENEN 2008

Lees ook het Conferentieverslag van de afgevaardigden van het PCN.

Drugbeleid in Europa zou gericht moeten zijn op het verminderen en niet het vergroten van schade. Een systeem waarin drugs verboden zijn genereert gewapende conflicten, de verspreiding van ziektes, onderdrukking van volkeren en individuele burgers, georganiseerde misdaad, het witwassen van geld, schendingen van mensenrechten en ecologische vernietiging.

In 1998 is op een Speciale Zitting van de Algemene Vergadering van de VN in New York opgeroepen tot een globale strategie om tot een drugsvrije wereld te komen in 2008. Het falen van het beleid dat op deze stelling is gebaseerd wordt elke dag gevoeld door burgers, door boeren in opium en coca producerende gebieden in Azië en Zuid-Amerika, door mensen in gevangenissen, in discotheken, in coffeeshops, in gebruikersuimten, maar ook in de wandelgangen van de politieke besluitvorming.

Daarom is het tijd voor een ander drugsbeleid. In de toekomst zou drugsbeleid in Europa gebaseerd moeten zijn op de realiteit. Als de werkelijkheid de basis is voor beleid, kunnen onjuiste en contraproductieve maatregelen tegengegaan en vermeden worden.

SCHADEBEPERKING

Momenteel wordt schadebeperking door vele locale en regionale overheden in Europa omarmd als een effectieve aanpak van de meest orgente gezondheidsproblemen die aan druggebruik verbonden zijn. Toch is schadebeperking nog niet officieel erkend als een van de basisprincipes van drugsbeleid. Er zijn nog altijd vele manieren om schadebeperking toe te passen die ondermijnd worden door de nationale wetgeving en geblokkeerd door het internationale wettelijk kader (ofwel, de VN verdragen over drugs en de enge en verkeerde toepassing ervan).

De Europese Unie zou de grootst mogelijke verspreiding van schadebeperkingsprogramma’s die hun onbetwistbare resultaten hebben aangetoond in heel Europa moeten promoten. Vooral in Oost Europese landen is er dringend behoefte aan deze programma’s om de verspreiding van overdraagbare ziektes te voorkomen.

CANNABIS

Miljoenen Europeanen zijn dagelijks genoodzaakt om de wetten van hun land te schenden, met het doel om zichzelf te voorzien van cannabis.

Het bezit van cannabis is gedepenaliseerd of gedoogd in de meeste EU lidstaten, als een gevolg van de pragmatische houding van de meeste Europese burgers ten aanzien van het gebruik van cannabis. Niettemin blijft cannabis een illegale drug, en de activiteiten die nodig zijn om cannabisconsumenten, zelfs degenen die voor therapeutische doeleinden gebruiken, te voorzien, vinden nog altijd plaats in de illegaliteit.

Waarook ter wereld regeringen trachten om de cannabismarkt met repressieve maatregelen te controleren, leidt dit tot een verdere toename van de rol van de georganiseerde criminaliteit. Om die reden bieden cannabisconsumenten uit verschillende Europese landen een alternatieve optie aan voor de controle van deze markt, zowel wat betreft de volksgezondheid als de openbare veiligheid.

In landen waar de verbouw van cannabis voor persoonlijk gebruik is gedepenaliseerd (zoals Spanje, België, Zwitzerland en Nederland), zetten cannabisconsumenten zogenaamde Cannabis Social Clubs op. Dit zijn legale verenigingen die een transparant en gesloten circuit organiseren van verbouw, distributie en consumptie van cannabis voor hun meerderjarige leden, als een manier om aan de illegale markt te ontsnappen. Deze clubs zouden een bruikbaar experiment kunnen zijn voor een systeem dat de cannabismarkt regelt met behulp van milieu-en gebruikersvriendelijke produktie- en consumptiemethoden. Wij vragen alle locale en nationale overheden in de Europese Unie om samen te werken met deze initiatieven.

COCABLADEREN

De roep om depenalisering van het cocablad, als een middel om een alternatief te scheppen voor de illegale markt waarvan miljoenen cocaboeren in Zuid- Amerika afhankelijk zijn, is onlangs gepresenteerd door de huidige regering van Bolivia onder het presidentschap van Evo Morales. De internationale depenalisering van het cocablad zou de export van cocathee en andere heilzame cocaprodukten mogelijk maken, en zodoende bijdragen aan de wereldwijde erkenning van de grote nutritionele, medicinale en culturele waarde van coca. Dit zou de afhankelijkheid van de cocaboeren van de illegale economie kunnen verminderen en bijdragen aan hhet scheppen van duurzame economische perspectieven op basis van hernieuwbare landbouwgewassen. We doen een beroep op alle nationale overheden in de Europese Unie om met de Boliviaanse regering op dit punt samen te werken.

OPIUM

De pogingen om de teelt van opium in Azië te verminderen hebben niet alleen gefaald, de gevolgen ervan zijn averechts. Er wordt momenteel 40 keer meer opium verbouwd in Afghanistan dan voor de invasie van het land door de Verenigde Staten in 2001. We roepen de autoriteiten van de Europese Unie op een andere aanpak te hanteren. Depenalisering van de verbouw van opium en het toelaten van het gebruik van dit middel voor positieve toepassingen, onder andere als pijnbestrijder, zou een van de opties kunnen zijn om de levensstandaard van opiumboeren in Afghanistan, Burma en andere landen te verhogen.

WENEN 2008

De vergadering van de Commissie Verdovende Middelen van de Verenigde Naties in 2008 zal de volgende gelegenheid zijn om de antidrugs strategie te evalueren die de laatste 10 jaar over de hele wereld is toegepast. We doen een beroep op de Europese Unie om al het nodige in het werk te stellen om te verzekeren dat dit evaluatieproces daadwerkelijk de impact zal analyseren van drugbestrijding op de levens van de betrokken burgers, alsmede de financiële en andere consequenties voor het gerechtelijk apparaat.

Wenen 2008 zou het begin van een ander drugsbeleid moeten markeren. Dat beleid moet uitgaan van een minimale standaard van tolerantie in het internationale wettelijke kader, dat de wettelijke en politieke ruimte kan scheppen voor locale, regionale en nationale overheden om beleid uit te stippelen dat niet op een totaal verbod is gebaseerd.

Mensen die drugs verbouwen en consumeren zijn niet minder waard noch minder legitiem dan mensen die dat niet doen. Samen met andere burgers die direct betrokken zijn bij het drugsbeleid dienen zij geraadpleegd te worden in het ontwerpen van drugsbeleid met het doel om dit beleid meer rechtvaardig en effectief te maken.

Deze verklaring werd getekend door:

Leden van het Europees Parlement

Mrs. Katalijne BUITENWEG, MEP, GREENS Mr. Giusto CATANIA, MEP, GUE/NGL

Locale/Regionale Overheden Mrs. Belen BILBAO, Regionale Regering van Baskenland, Spanje

Niet-Goevernementele Organisaties

European Coalition for Just and Effective Drug Policies (ENCOD) en aanwezige leden:

ARSECA, Spanje
 HPPRY, Finland
 Livello 57, Italië
 Radio For Peace, Italië
 Hanfjournal, Duitsland
 Ganjazz, Spanje
 Legalize, Nederland
 PIC, Italië
 Trekt Uw Plant, België
 CLCA, Verenigd Koninkrijk
 LCA, VK
 Ligne Blanche, Frankrijk
 CIRC, Frankrijk
 Checkpoint, Nederland
 DEBED, Belgie
 AMOC, Nederland
 FAUDAS, Spanje
 VRCO, Nederland
 Colosseum, Nederland
 GROEN VRIJ, Nederland
 DAK, Belgie
 STAD, Belgie
 SPLIF, Nederland
 Common Sense for Drug Policy, USA
 Info Chanvre, Zwitserland
 ASUD, Frankrijk
 MDHG, Nederland
 Pannagh, Spanje
 FAC, Spanje
 HOPE, Bulgarije
 Forum Droghe, Italie
 Drug Reform Coordination, USA
 PCN, Nederland
 Students Against Prohibition, Slovenie
 DHV, Duitsland
 DROLEG, Zwitserland
 SHK, Zwitserland
 Liaisons Antiprohibitionnistes, Belgie
 Amigos de Maria Vitoria, Spanje
 Eve & Rave, Duitsland
 REFORM, VK
 AICC, Spanje
 JMT, VK